ان زمان که کلاس سوم دبیستان با اقایان (احسان فارسی و فرهاد شاه مراد لو و روح الله کاظمی پور و خلیل کشتکار) و بقیه دوستان بوفه می نشستم هیچ وقت فکر نمی کردم که چند سال بعد با همین اقا فرهاد که از اون ترک های با مرام هست تو یه کلاس اونم در زاهدان بنشینم اینجا زاهدان هر وقت دلم تنگ میشه میرم پیش فرهاد یا اون میاد و تا پاسی از شب می نشینیم . اینجا که هستی واقعا یه استان فارسی ارزشمند چه برسه به یک فراشبندی  .احسان فارسی رشته ای قبول شد که اصلا به خصوصیاتش نمی خورد . خلیل که الان عسلویه کار می کنه و روح الله هم خیابون متر می کنه ...